OKUL KORKUSU (FOBİSİ)

Çocuklarda güçlü bir şekilde okula gitmeme nedeni ile başlayan okul korkusu, zihinsel, ruhsal ve sosyal yönlerden okula başlaya hazır olan çocuklarda, anneden aile ortamından ayrılmama, okula gitmeme, ağlama gibi durumların baş göstermesidir. Okulun ilk günlerinde görülen bu durumun asıl nedeni genelde anneden ayrılma kaygısıdır. farklı bir ortama girdiğinde bu tür sorunlarla karşılaşması aileye bağımlı bir kişilik özelliğinin varlığını da göstermektedir.

Okul korkusu okula yeni başlayan çocuklarda görüldüğü gibi devam eden çocuklarda da görülebilir. Çocuk birden bire bir gün okula gitmek istemeyebilir, zorlanmalar karşısında endişe duyar, panik içine girer, midesi bulanır, kusar, ağlar, gitmemekte direnir bazıları zorlamalara dayanamayıp yola çıkar ya yarı yoldan döner yada sınıftan çıkar eve gelir. Çocuk neşesizdir ve uykuya dalmakta güçlük çeker, iştahı kesilir, ödevlere karşı ilgisi azalır ve her sabah somatik bir belirti ile uyanır.

Anne ve babanın aşırı koruyucu tutumları ve çocukların kendine güvensiz şekilde yetiştirilmeleri, anne ve babasına bir şeyin olacağından korkması, boşanma, yeni bir kardeşin dünyaya gelmesi, maddi sorunlar hastalık vb gibi olaylardan birinin yada bir kaçının olması okul korkusunda önemli bir yer tutmaktadır.

Çocuğun eğitim sürecine başladığı bu ilk yıllarda, okulunda arkadaşlık ilişkileri, arkadaşlarının olması, okul değişikliği, duyarsız sürekli emirler veren, empatik düzeyde olmayan öğretmen ve personel tutumları, zorla bir etkinlik yaptırılması , gibi konular da çocuğun okula uyum sorunun güçleştirir ve okula olan ilgisinin azalması sonucunda, okul korkusu yaşamasına neden olmaktadır.

Çocuk anlayışla karşılanmalı, ona değer verilip soruna nadan olan faktörü yüdü faktörleri incelemek ve sorun çözme anlayışı içinde olunmalı, olumsuz davranışların kökeninde ne varsa (okul, aile) o davranışlar olması ve yapılması gereken en doğru şekilde benimsenip, kabul edilmeli, çocuğun güven duyduğu kişi veya kişilerce okula gidilmesi sağlanmalı, çocuğa böyle durumlarda asla şiddet uygulanmamalıdır.

ü           Çocuğun kendini terkedilmiş ve yalnız hissetmesine neden olacak davranışlardan kaçınmalı,

ü           Çocuğun bazı davranışlarla başa çıkma olgusunun vermek için etkinlikler ve davranışlarda bulunulmalı, 

ü           Çocuğa güvenerek ilgi duyulduğu mesajı verilmeli, ancak bu ilgi bağımlılık boyutunda olmamalı.

ü           Çocuğun korkularını rahat bir şekilde ifade etmesini sağlanmalı,

ü           Öğretmenler sınıfta sıcak bir ortam yaratarak, endişe ve korku uyandıracak etmenleri ortadan kaldırmalı, öğretmen grup çalışmaları yaparak öğrencinin veya öğrencilerin kabulünü ve uyumunu sağlayan ortamlar yaratabilir.

ü           Öğretmenin ilk tepkileri çok önemli olacağından, iletişim tarzı ve etkileme tarzı çok iyi olmalıdır.

Kırşehir RAM,Çocuklarda Uyum Sorunları ve Davranış Bozuklukları.